 |
||
| Vijzelstraat 72, 2.07 | 1017 HL Amsterdam | KvK 34333877 | 0654604741 | email | ||
over Boks Communicatie |
||
Boks zet zich in om het onderwijsklimaat effectiever en prettiger te maken. Dat doen we door de samenwerking binnen scholen en gezinnen te versterken; tussen docenten en leerlingen, schoolleiding en docenten, leerlingen en ouders. Onder samenwerking verstaan wij: streven naar een gemeenschappelijk doel terwijl je kijkt door de ogen van de ander. Goede samenwerking tussen mensen ontstaat wanneer er zorg voor elkaar is en betrokkenheid bij elkaar. Dat begint met goede communicatie en daarom vormt communicatie de basis van al onze trainingen, workshops en coaching. Boks Communicatie wordt geleid door Dick van der Wateren, die vele jaren ervaring heeft in het middelbaar onderwijs. Boks werkt samen met trainers die gewend zijn jongeren te trainen in communicatie en samenwerking. |
Deze gedachte heeft ons als docent vaak geïnspireerd: "De toekomstige winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede kan bij mij in de klas zitten." De generatie die nu op school zit, bepaalt hoe de wereld er over 10 of 20 jaar uit ziet. De manier waarop wij met jongeren communiceren, het respect en het voorbeeld dat we geven, onze mate van betrokkenheid en zorg en onze bereidheid met jongeren samen te werken kunnen dan ook het verschil maken. In onze lespraktijk, bij het coachen van jongeren en de samenwerking met collega's passen we zelf met succes de vaardigheden toe die we in diverse communicatietrainingen hebben geleerd. Onze grondhouding is: samenwerking en naar elkaar luisteren, waarbij we net zoveel leren van onze leerlingen als andersom. Die inspiratie willen we ook aan anderen doorgeven. |
|
blogIn mijn blog http://dickvanderwateren.wordpress.com zal ik voornamelijk schrijven over zaken die met jongeren en onderwijs te maken hebben. Zaken die mij zeer aan het hart gaan. Ik wil ideeën delen over onderwijs en opvoeding en mij af en toe kwaad maken, wanneer ik denk dat jongeren in de knel komen. Commentaar en discussie welkom. tips
Dit boek, geschreven door een van de oprichters van een kliniek voor eetstoornissen op Hawaii, legt aan de hand van mythem, sagen en sprookjes uit allerlei culturen uit dat eetstoornissen niets met eten, maar alles met het zelfbeeld van vrouwen en meisjes te maken heeft. Het goede nieuws is dat eetstoornissen, in tegenstelling tot verslaving aan alcohol en drugs, geen levenslang probleem hoeven zijn. Johnston's aanpak is een eye opener voor iedereen die te maken heeft met meisjes die geobsedeerd zijn met eten (anorexia of boulemie) en kan een eerste stap zijn op weg naar begrip en herstel. De Nederlandse vertaling, Eten in het Schijnsel van de Maan, is alleen nog tweedehands verkrijgbaar. Uit de bespreking op de bol.com website: How women can transform their relationships with food through myths, metaphors & storytelling. Written in a readable and intimate style, each of the twenty chapters explores a different theme of empowerment and self-discovery. A great gift for someone in recovery! Reading this book is an enlightening experience! Weaving a rich tapestry of multicultural myths, ancient legends, and simple folktales, Anita Johnston teaches women how to free themselves from disordered eating by discovering the metaphors that are hidden in their own life stories. In addition to being immensely enjoyable reading, Eating in the Light of the Moon is filled with practical exercises and profound insights. |
||
In veel families lijden kinderen onder een trauma dat ze van de generatie van hun ouders of zelfs hun grootouders hebben geërfd. Een dramatische gebeurtenis (oorlogstrauma, sexueel trauma, familiegeweld, ernstig ongeluk) kan ernstige gevolgen hebben voor het leven van de jongste generatie. Ouders hebben, goedbedoeld, de neiging te zwijgen over de narigheid die ze hebben meegemaakt. Dit oorverdovend zwijgen werkt door in de volgende generatie met alle gevolgen vandien. Dit boek kan therapeuten, leerlingbegeleiders en councelors helpen deze problematiek te signaleren. Hoewel dit boek is geschreven vanuit de Duitse situatie met een relatief groot aantal getraumatiseerden uit de Tweede Wereldoorlog, is de besproken problematiek universeel geldig. Uit de bespreking op de Amazon website: Traumatisierte Menschen haben oft alle psychische Kraft dazu verwendet, ihre Erfahrungen, Kriegstraumata und sexuelle Gewalterfahrungen, in sich einzukapseln und vor sich und den anderen zu verstecken und sie schweigen. Oder sie wollen andere nicht belasten - und sie schweigen. Eltern werden so gegenüber ihren Kindern zu Botschaftern des Schweigens. Auch wenn dies menschliche und verständliche, oftmals fürsorgliche Bewältigungsstrategien des Schreckens sind, so sorgt gerade das Schweigen dafür, dass die Traumata an die nächsten Generationen mit nachhaltigen Folgen weitergegeben werden.<BR>Wie dieser Prozess wirkt und woran sich die Traumweitergabe zeigen kann, beschreibt das Autorenpaar ebenso wie die möglichen therapeutischen Hilfen. Zahlreiche Interviews mit Betroffenen der zweiten Generation sowie die Auswertung langjähriger therapeutischer Erfahrungen machen dieses Buch zu einer wertvollen Hilfe für Therapeut/innen und andere professionelle Fachkräfte. |
||
Dit boek heeft ons op allerlei manieren geïnspireerd bij ons lesgeven en bij het ontwikkelen van nieuwe trainingen. Een aanrader voor iedereen die met pubers te maken heeft en een must voor iedereen die voor de klas staat. Eveline Crone is hoogleraar Neurocognitieve Ontwikkelingspsychologie in Leiden. Op een voor iedereen verstaanbare manier legt zij uit hoe het voor opvoeders soms onbegrijpelijke gedrag van pubers te verklaren is vanuit de ontwikkeling die hun hersenen doormaken vanaf de kindertijd tot een leeftijd van ongeveer 25 jaar. De puberteit is een periode waarin jongeren geweldig creatief kunnen zijn, maar ook geweldige risico's nemen. |
||
Weer een boek dat ons inspireert. Pubers zijn meesters in communicatie, meedogenloos afstraffend als je niet echt in contact met hen treedt. Echt communiceren met pubers is dynamisch en verrijkend, maar je moet wel de juiste houding aannemen en de juiste toon aanslaan. In haar boek Ik heb ook wat te vertellen! beschrijft Martine Delfos hoe je met pubers en adolescenten in gesprek kunt komen. De socratische wijze van communiceren zet de hersens van pubers op 'aan'. Dat is noodzakelijk omdat hun hersens vaak uitvallen alsof ze last hebben van een stroomstoring. Ouders moeten leren een stapje terug te doen in het contact met de puber. Ze zijn vrij plotseling niet meer de belangrijksten in het leven van hun kind. De ouder-kind relatie krijgt een geheel andere vorm, waarin iedereen opnieuw zijn of haar plaats moet vinden. Ik heb ook wat te vertellen! is een helder geschreven boek, dat met vele voorbeelden de wereld van de puber op indringende wijze ontsluit. Het geeft handvatten in communicatie met, en opvoeding van pubers en adolescenten. Ook is het een uitstekend hulpmiddel om hun leefwereld te leren begrijpen. |
||
ShareThis
Eating in the Light of the Moon. How Women Can Transform Their Relationship with Food Through Myths, Metaphors, and Storytelling. Anita Ph.D. Johnston. (Verkrijgbaar als paperback en digitaal boek.)
Wie Traumata in die nächste Generation wirken: Untersuchungen, Erfahrungen, therapeutische Hilfen. Udo Baer, Gabriele Frick-Baer. Uitg. Affenkönig. ISBN-13: 978-3934933330.
Het Puberende Brein. Eveline Crone, 2008. Uitgeverij Prometheus/ Bert Bakker.
Ik heb ook wat te vertellen. Martine F. Delfos, 2005. Uitgeverij SWP.